Stefaandeclerck

Slowfeeders voor paarden: voordelen en toepassingen in de stal

Stylishweb — Sun, 19 Apr 2026 19:28:37 +0000

Slowfeeder hooinet en zijn functie

Een slowfeeder hooinet is een onmisbaar hulpmiddel voor het voeren van je paard. Het zorgt ervoor dat je paard hooi in kleine hoeveelheden kan opnemen, wat de spijsvertering bevordert en helpt bij het voorkomen van gezondheidsproblemen zoals koliek en maagzweren. In de stal kan een slowfeeder paard stal een belangrijke rol spelen, omdat het de natuurlijke eetgewoonten van paarden nabootst.

Door de fijnmazige structuur van het net is het moeilijker voor je paard om grote happen te nemen, waardoor het langer bezig is met eten. Dit vermindert niet alleen de kans op overeten, maar houdt je paard ook mentaal gestimuleerd en voorkomt verveling. Het gebruik van een slowfeeder hooinet is dus niet alleen goed voor de gezondheid van je paard, maar ook voor zijn algehele welzijn en geluk.

Voordelen van langzaam voeren

Langzaam voeren heeft tal van voordelen voor je paard. Het gebruik van een slowfeeder hooinet of andere methoden om hooi geleidelijk aan te bieden, biedt de volgende voordelen:

Verbeterde spijsvertering: Door kleine hoeveelheden hooi aan te bieden, wordt de spijsvertering bevorderd en worden maagproblemen voorkomen.
Minder stress: Langzaam voeren houdt je paard bezig, waardoor verveling en stress verminderen. Dit draagt bij aan een rustiger gedrag.
Natuurlijk eetgedrag: Het imiteert de natuurlijke manier van eten van paarden, die in het wild de hele dag door kleine hoeveelheden gras en hooi opnemen.
Betere gewichtsbeheersing: Door de porties te reguleren, is het makkelijker om het gewicht van je paard onder controle te houden.
Verminderd hooiverlies: Slowfeeders zorgen ervoor dat er minder hooi op de grond valt, wat leidt tot minder verspilling en een schonere stal.

Door langzaam te voeren, verbeter je niet alleen de gezondheid van je paard, maar ook zijn algehele welzijn.

Verbetering van de maaggezondheid

Een goede maaggezondheid is essentieel voor je paard, en langzaam voeren speelt hierbij een cruciale rol. Wanneer je paard te grote hoeveelheden hooi in één keer binnenkrijgt, kan dit leiden tot maagzweren en andere spijsverteringsproblemen. Door gebruik te maken van een slowfeeder hooinet, kan je paard de hele dag door kleine beetjes hooi opnemen. Dit bevordert een constante aanvoer van voedsel in de maag, wat helpt om de maagzuurproductie in balans te houden.

Een stabiele zuurgraad vermindert de kans op irritatie van de maagwand en voorkomt pijnlijke aandoeningen. Bovendien stimuleert langzaam voeren de speekselproductie, wat een beschermende werking heeft op de maag. Door te kiezen voor deze methode van voeren, draag je bij aan een gezondere spijsvertering en verbeter je het algehele welzijn van je paard. Dit zorgt ervoor dat je paard zich beter voelt en meer energie heeft voor zijn dagelijkse activiteiten.

Stressvermindering bij paarden

Stress is een veelvoorkomend probleem bij paarden en kan leiden tot verschillende gedrags- en gezondheidsproblemen. Gelukkig kan langzaam voeren, bijvoorbeeld met een slowfeeder hooinet, een effectieve manier zijn om stress bij je paard te verminderen. Door je paard de hele dag door kleine hoeveelheden hooi aan te bieden, houd je hem mentaal en fysiek bezig. Dit helpt niet alleen om verveling te voorkomen, maar biedt ook een gevoel van veiligheid en comfort. Enkele voordelen van langzaam voeren zijn:

Bezigheid: Je paard heeft constant iets te doen, wat helpt om stress te verminderen.
Natuurlijk gedrag: Langzaam voeren imiteert de natuurlijke manier van eten, wat bijdraagt aan een gelukkiger paard.
Vermindering van agressie: Door het aanbieden van hooi in kleine hoeveelheden, wordt de competitie om voedsel verminderd.

Door deze methode toe te passen, creëer je een rustige en ontspannen omgeving voor je paard.

Toepassingen van slowfeeders in de stal

Slowfeeders zijn veelzijdige hulpmiddelen die op verschillende manieren in de stal kunnen worden ingezet. Ze zijn ideaal voor het aanbieden van hooi aan je paard, waardoor je hem de hele dag door kleine hoeveelheden kunt laten opnemen. Dit bevordert niet alleen de spijsvertering, maar helpt ook om verveling en stress te verminderen. Je kunt slowfeeders eenvoudig ophangen in de stal, waardoor je paard actief moet werken voor zijn voedsel, wat zijn natuurlijke eetgedrag nabootst. Daarnaast zijn er verschillende soorten slowfeeders beschikbaar, zoals netten met verschillende mazen, die zich aanpassen aan de behoeften van je paard.

Dit maakt het mogelijk om het hooi schoon en geordend te houden, wat bijdraagt aan een schonere stal. Bovendien zijn slowfeeders gemakkelijk te vullen en te onderhouden, wat je tijd bespaart in de dagelijkse verzorging. Door slowfeeders in de stal te gebruiken, verbeter je het welzijn van je paard en creëer je een gezondere leefomgeving.

Effectieve vulling en onderhoud

Vulcapaciteit: Zorg ervoor dat je de slowfeeder niet te vol maakt. Dit voorkomt dat hooi eruit valt en zorgt ervoor dat je paard gemakkelijk kan eten.
Regelmatig controleren: Controleer regelmatig de staat van het hooi in de feeder. Verwijder vochtig of beschimmeld hooi om gezondheidsproblemen te voorkomen.
Onderhoud van de feeder: Maak de slowfeeder regelmatig schoon om ophoping van vuil en bacteriën te voorkomen. Door aandacht te besteden aan de vulling en het onderhoud van je slowfeeder, zorg je ervoor dat je paard gezond en gelukkig blijft. Dit draagt bij aan een betere eetervaring en algeheel welzijn.

Keuze van materiaal en kwaliteit

Bij het kiezen van een slowfeeder is het materiaal en de kwaliteit van groot belang. Een goed hooinet of slowfeeder moet niet alleen functioneel zijn, maar ook duurzaam en veilig voor je paard. Het gebruik van hoogwaardig materiaal voorkomt dat het net snel slijt of beschadigd raakt. Enkele belangrijke aspecten om op te letten zijn:

Materiaalsoort: Kies voor sterke en duurzame materialen zoals polypropyleen, dat bestand is tegen slijtage en lang meegaat.
Maaswijdte: Let op de maaswijdte van het net. Een fijnmazig net voorkomt dat je paard te grote happen hooi kan nemen, wat bijdraagt aan een betere spijsvertering.
Veiligheid: Zorg ervoor dat er geen scherpe randen of losse delen zijn die je paard kunnen verwonden.

Door aandacht te besteden aan de keuze van materiaal en kwaliteit, zorg je ervoor dat je slowfeeder niet alleen effectief is, maar ook bijdraagt aan de veiligheid en het welzijn van je paard.

Slowfeeders in verschillende omgevingen

Stal: In de stal kun je slowfeeders ophangen of op de grond plaatsen, zodat je paard de hele dag door kan grazen.
Weide: Slowfeeders zijn ook ideaal voor gebruik in de wei. Ze kunnen helpen om de grasgroei te behouden en zorgen ervoor dat je paard niet te veel eet in één keer.
Transport: Tijdens het transport kunnen slowfeeders een uitstekende manier zijn om je paard bezig te houden en stress te verminderen.
Training: Bij training of longeren kunnen slowfeeders worden gebruikt als beloning, waardoor je paard gemotiveerd blijft.

Door slowfeeders in verschillende omgevingen te gebruiken, zorg je voor een constante voedselvoorziening en verbeter je de algehele gezondheid en het welzijn van je paard.

Tips voor een succesvolle implementatie

Het succesvol implementeren van een slowfeeder in de dagelijkse routine van je paard kan een groot verschil maken voor zijn welzijn. Begin met het kiezen van de juiste slowfeeder die past bij de behoeften van je paard en de omgeving waarin hij zich bevindt. Zorg ervoor dat je de feeder op een geschikte hoogte plaatst, zodat je paard er gemakkelijk bij kan zonder zich te forceren. Introduceer de slowfeeder geleidelijk; laat je paard eerst kennismaken met het net voordat je het volledig gaat gebruiken.

Dit helpt om eventuele angst of onzekerheid te verminderen. Houd de feeder schoon en controleer regelmatig op beschadigingen om de veiligheid te waarborgen. Vergeet niet om de vulling aan te passen aan de eetgewoonten van je paard, zodat hij altijd voldoende hooi heeft. Door deze tips op te volgen, verbeter je niet alleen de eetervaring van je paard, maar draag je ook bij aan zijn algehele gezondheid en welzijn.

Ontdek meer op https://paardenspuljudithbeukema.nl/.

Het bericht Slowfeeders voor paarden: voordelen en toepassingen in de stal verscheen eerst op Stefaandeclerck.

De ultieme handleiding voor het kiezen en gebruiken van hooiruiven voor konijnen

Stylishweb — Tue, 19 Aug 2025 20:18:30 +0000

De ultieme handleiding voor het kiezen en gebruiken van hooiruiven voor konijnen

Waarom een hooiruif essentieel is voor konijnen

Een hooiruif is een onmisbaar accessoire voor elke konijnenhouder. Het biedt niet alleen een schone en georganiseerde manier om hooi aan te bieden, maar draagt ook bij aan de gezondheid en het welzijn van je konijn. Door het hooi in een ruif te plaatsen, voorkom je dat het op de grond terechtkomt, waar het snel vervuild raakt met urine en uitwerpselen. Dit helpt om de kans op ziektes en infecties te verminderen. Bovendien stimuleert een hooiruif het natuurlijke foerageergedrag van konijnen, wat verveling voorkomt en mentale stimulatie biedt.

De hooiruif van D-tails voor konijnen, handig en duurzaam, is een uitstekende keuze. Deze ruiven zijn ontworpen met zowel veiligheid als gebruiksgemak in gedachten, en zijn gemaakt van materialen die lang meegaan. Door te investeren in een goede hooiruif zorg je ervoor dat je konijn gelukkig en gezond blijft.

Verschillende soorten hooiruiven voor konijnen

Het kiezen van de juiste hooiruif voor je konijn is belangrijk om ervoor te zorgen dat ze gemakkelijk toegang hebben tot hun hooi, zonder dat het vies wordt. Er zijn verschillende soorten hooiruiven beschikbaar, elk met hun eigen voordelen:

Houten hooiruiven

Deze zijn vaak stevig en bieden een natuurlijke uitstraling. Ze zijn ideaal voor konijnen die graag knagen, omdat het hout veilig is om op te kauwen.

Metalen hooiruiven

Deze zijn duurzaam en gemakkelijk schoon te maken. Ze zijn vaak voorzien van een poedercoating om roest te voorkomen en zijn geschikt voor zowel binnenals buitengebruik.

Vrijstaande hooiruiven

Deze kunnen gemakkelijk verplaatst worden binnen het verblijf van je konijn en zijn ideaal als je de inrichting regelmatig wilt veranderen.

Wandgemonteerde hooiruiven

Deze besparen ruimte en zijn perfect voor kleinere hokken. Ze houden het hooi op een comfortabele hoogte voor je konijn. Met zoveel opties beschikbaar, is er altijd een hooiruif die past bij de behoeften van jou en je konijn.

Veiligheid en gebruiksgemak van een hooiruif

Bij het kiezen van een hooiruif voor je konijn is veiligheid een van de belangrijkste overwegingen. Een goede hooiruif voorkomt dat je konijn zich bezeert tijdens het eten. Let op dat er geen scherpe randen of kleine openingen zijn waar je konijn met zijn pootjes of kopje in vast kan komen te zitten. Het materiaal moet stevig en duurzaam zijn, zodat het niet gemakkelijk breekt of versplintert. Daarnaast speelt gebruiksgemak een grote rol. Een hooiruif moet eenvoudig te vullen en schoon te maken zijn, zodat je zonder veel moeite het hooi kunt vervangen.

Het is handig als de ruif gemakkelijk te bevestigen of te verplaatsen is, zodat je de inrichting van het verblijf naar wens kunt aanpassen. Een goed ontworpen hooiruif zorgt ervoor dat het hooi schoon en droog blijft, waardoor je konijn altijd toegang heeft tot vers voedsel. Hiermee draag je bij aan de gezondheid en het welzijn van je konijn.

Materialen en duurzaamheid van hooiruiven

Bij de aanschaf van een hooiruif voor je konijn is het belangrijk om te letten op de materialen waarvan deze is gemaakt. Duurzaamheid speelt een grote rol, zowel voor de levensduur van de ruif als voor de veiligheid van je konijn. Veel voorkomende materialen zijn hout, metaal en kunststof. Elk materiaal heeft zijn eigen voordelen:

Hout: Houten hooiruiven bieden een natuurlijke uitstraling en zijn veilig voor konijnen die graag knagen. Zorg ervoor dat het hout onbehandeld is om schadelijke chemicaliën te vermijden.
Metaal: Metalen hooiruiven zijn zeer duurzaam en gemakkelijk schoon te maken. Ze zijn vaak voorzien van een beschermende coating om roestvorming te voorkomen.
Kunststof: Kunststof hooiruiven zijn lichtgewicht en bestand tegen vocht. Ze zijn ideaal voor gebruik buitenshuis en zijn vaak goedkoper dan andere materialen.

Kies een hooiruif die niet alleen past bij de behoeften van je konijn, maar ook bestand is tegen de dagelijkse slijtage. Hiermee zorg je ervoor dat je konijn lang kan genieten van een veilige en functionele eetomgeving.

Hoe een hooiruif bijdraagt aan de gezondheid van je konijn

Een hooiruif speelt een belangrijke rol in het bevorderen van de gezondheid van je konijn. Hooi is een essentieel onderdeel van het dieet van een konijn en zorgt voor de nodige vezels die bijdragen aan een goede spijsvertering. Door het hooi in een ruif aan te bieden, blijft het schoon en droog, waardoor de kans op schimmel en bacteriën vermindert. Dit helpt om ziektes en infecties te voorkomen. Bovendien stimuleert een hooiruif het natuurlijke foerageergedrag van konijnen.

Het biedt mentale stimulatie en voorkomt verveling, wat kan leiden tot ongewenst gedrag. Het gebruik van een hooiruif zorgt er ook voor dat je konijn zich minder snel verveelt en actief blijft, wat bijdraagt aan een gezond gewicht en algeheel welzijn. Daarnaast helpt de ruif om het hooi op een ergonomische hoogte aan te bieden, wat de eetervaring comfortabeler maakt voor je konijn. Zo draag je bij aan een gelukkiger en gezonder leven voor je huisdier.

Tips voor het kiezen van de juiste hooiruif

Het kiezen van de juiste hooiruif voor je konijn kan een uitdaging zijn, gezien de vele opties die beschikbaar zijn. Hier zijn enkele tips om je te helpen de beste keuze te maken:

Veiligheid

Zorg ervoor dat de hooiruif geen scherpe randen of kleine openingen heeft waar je konijn zich aan kan bezeren of in vast kan komen te zitten.

Materiaal

Kies een materiaal dat duurzaam en veilig is voor je konijn. Hout is ideaal voor knagers, terwijl metaal en kunststof gemakkelijk schoon te maken zijn.

Grootte

De hooiruif moet groot genoeg zijn om voldoende hooi te bevatten, maar niet zo groot dat het verblijf van je konijn te vol raakt.

Gebruiksgemak

Een goede hooiruif moet eenvoudig bij te vullen en schoon te maken zijn, zodat het onderhoud minimaal is.

Plaatsing

Denk na over waar je de hooiruif wilt plaatsen. Vrijstaande modellen zijn flexibel, terwijl wandgemonteerde ruiven ruimte besparen. Door deze tips in overweging te nemen, zorg je ervoor dat je konijn toegang heeft tot schoon en vers hooi, wat bijdraagt aan hun welzijn.

Onderhoud en schoonmaken van een hooiruif

Het regelmatig onderhouden en schoonmaken van de hooiruif is essentieel om de gezondheid van je konijn te waarborgen. Een schone hooiruif voorkomt de opbouw van bacteriën en schimmels die schadelijk kunnen zijn. Hier zijn enkele tips voor het onderhoud:

Regelmatige reiniging: Maak de hooiruif minstens één keer per week schoon. Verwijder al het oude hooi en maak de ruif schoon met warm water en een mild schoonmaakmiddel.
Droog houden: Zorg ervoor dat de hooiruif volledig droog is voordat je nieuw hooi toevoegt. Dit helpt schimmelvorming te voorkomen.
Inspectie: Controleer regelmatig op slijtage of schade, vooral als de ruif van hout is. Vervang de ruif indien nodig om de veiligheid van je konijn te garanderen.
Locatie: Plaats de hooiruif op een plek waar deze niet in contact komt met urine of uitwerpselen, om vervuiling te minimaliseren.

Door deze eenvoudige stappen te volgen, zorg je ervoor dat de hooiruif hygiënisch blijft en je konijn altijd toegang heeft tot schoon en vers hooi.

Creatieve manieren om een hooiruif te gebruiken

Een hooiruif is niet alleen een praktisch hulpmiddel om hooi aan te bieden, maar kan ook op creatieve manieren worden ingezet om het leven van je konijn te verrijken. Hier zijn enkele ideeën om meer uit je hooiruif te halen:

Verstopplek: Plaats de hooiruif zodanig dat je konijn eronder of erachter kan schuilen. Dit biedt een veilige plek en stimuleert natuurlijk gedrag.
Speelplek: Hang kleine speeltjes of belletjes aan de hooiruif om je konijn te vermaken terwijl het eet. Dit zorgt voor extra stimulatie en houdt je konijn actief.
Variatie in voeding: Vul de hooiruif niet alleen met hooi, maar voeg ook gedroogde kruiden of bloemen toe. Dit maakt het eten interessanter en biedt extra voedingsstoffen.
Trainingstool: Gebruik de hooiruif als onderdeel van een trainingsparcours. Verander de locatie regelmatig om je konijn te stimuleren en nieuwsgierig te houden.

Door je hooiruif op deze manieren te gebruiken, creëer je een boeiende en stimulerende omgeving voor je konijn.

Veelgestelde vragen over hooiruiven voor konijnen

Als je overweegt een hooiruif voor je konijn aan te schaffen, zijn er vast een aantal vragen die je hebt. Een veelgestelde vraag is welke maat hooiruif het beste is. De grootte van de ruif moet passen bij het aantal konijnen dat je hebt en de hoeveelheid hooi die ze dagelijks nodig hebben. Een andere vraag is hoe je de hooiruif het beste kunt schoonmaken. Het is belangrijk om de ruif regelmatig te legen en schoon te maken met warm water en een mild schoonmaakmiddel om hygiëne te waarborgen.

Veel mensen vragen zich ook af welk materiaal het meest geschikt is. Hout is veilig voor knagers, terwijl metaal en kunststof duurzaam en gemakkelijk schoon te maken zijn. Door deze vragen te overwegen en de juiste keuzes te maken, zorg je voor een gezonde en stimulerende omgeving voor je konijn. Het juiste gebruik van een hooiruif draagt bij aan het welzijn van je konijn en maakt het verzorgen van je huisdier eenvoudiger en plezieriger.

Bezoek www.dtails.nl, voor meer details.

Het bericht De ultieme handleiding voor het kiezen en gebruiken van hooiruiven voor konijnen verscheen eerst op Stefaandeclerck.

Houd je van dieren? Volg dan een hondentrimmer opleiding of een van deze andere opleidingen!

Stylishweb — Wed, 31 Aug 2022 19:40:53 +0000

Als je interesse hebt in dieren en betrokken wilt raken bij de diergeneeskunde, is het belangrijk dat je weet hoe je goed met dieren om kunt gaan. Er zijn veel opleidingen en trainingen beschikbaar voor mensen die willen leren hoe ze op de juiste manier met verschillende soorten dieren om moeten gaan. Je kunt bijvoorbeeld een hondentrimmer opleiding of dierenartsassistent opleiding volgen.

Dierenartsassistente opleiding

Een dierenartsassistent is een persoon die dierenartsen bijstaat in hun werk. Hun taken omvatten het verzorgen van de dieren, opruimen na operaties, het bereiden van voedsel en medicijnen en nog veel meer. Het verschil tussen een dierenartsassistent en een veterinair technicus is dat veterinaire assistenten geen taken mogen uitvoeren waarvoor een speciale opleiding vereist is, zoals het toedienen van anesthesie. Als je je carrière als dierenartsassistent wilt bevorderen, dan is jezelf inschrijven voor een dierenartsassistente opleiding de slimste manier om dit te doen.

Dierentrainer

Deze cursus behandelt de basis trainingstechnieken die je je hond of kat moet aanleren. Je leert bijvoorbeeld hoe je je hond of kat kunt leren zitten, blijven en komen als ze wordt geroepen. Vervolgens leer je hoe je aan de lijn moet lopen. De lessen worden gegeven door professionele dierentrainers die praktische tips geven om in verschillende situaties effectiever en veiliger met dieren om te gaan. Ze laten je ook zien hoe je met elkaar kunt communiceren, zodat jullie allebei kunnen genieten van een langdurige band op basis van wederzijds respect en vertrouwen.

Veterinair technicus

Als je veterinair technicus wilt worden, dan is dit dé opleiding voor jou. Je leert hoe je een dierenarts assisteert en de vele verschillende soorten dieren die verzorging nodig hebben. Je bestudeert ook veel voorkomende ziekten bij dieren en hoe ze kunnen worden genezen, evenals veelvoorkomende vaccins en behandelingen die door dierenartsen worden gebruikt. Met een baan als veterinair technicus kun je terecht in een dierenartsenpraktijk. Hier kun je zorgen voor de dieren, en waarschijnlijk andere medewerkers onderwijzen hoe ze de basis functies kunnen uitvoeren. Je assisteert een dierenarts tijdens chirurgische procedures. Daarnaast moet je alle tools die zijn gebruikt weer schoonmaken en organiseren. Het is een super baan als je van dieren houd!

Het bericht Houd je van dieren? Volg dan een hondentrimmer opleiding of een van deze andere opleidingen! verscheen eerst op Stefaandeclerck.

Met een huisdierenverzekering goed verzekerd!

Stylishweb — Fri, 12 Aug 2022 23:07:58 +0000

Als je een huisdierenverzekering afsluit weet je zeker dat je goed bent verzekerd tegen onverwachte kosten bij ongevallen. Net zoals bij mensen kan het soms ook voorkomen dat je huisdier ernstig ziek wordt. Soms kan een kat of een hond net zoals jou een pootje breekt. In dit geval is hulp bijna altijd noodzakelijk. Door een verzekering af te sluiten weet je zeker dat je niet voor onverwachte kosten staat in het geval van een noodzakelijke ingreep. De verzekering dekt een (groot) deel van de kosten en geeft jou de mogelijkheid om zo goed mogelijk voor je huisdier te zorgen.

Een goede huisdierenverzekering afsluiten

Een goede huisdierenverzekering afsluiten voor je huisdier voorkomt dus extra kosten. Tegenover een maandelijkse premie wordt een deel van de zorg vergoed door de verzekeraar. Je hebt natuurlijk de vrijheid om je eigen dierenarts te kiezen bij PetSecur. Het bedrijf biedt drie basisverzekeringen aan. Zo heb je bijvoorbeeld een basisverzekering die alle aspecten dekt die nodig zijn voor een gemiddeld huisdier. De meest voorkomende therapie methodes worden voor de helft vergoed zowel als normale bezoekjes aan de huisarts.

Wil je toch iets beter verzekerd zijn? Het standaard pakket dekt ook zaken zoals een dierenambulance, intensive care en heup/elleboog operaties. Daarnaast wordt een groter deel van de kosten van basisoperaties gedekt. Natuurlijk is de premie van dit pakket iets hoger. Als laatst heb je het extra pakket, waarbij bijna alle kosten worden gedekt met een klein deel eigen bijdrage. Alle medische aspecten worden voor een deel betaald door de verzekering.

Daarnaast kan je ook zelf een vrijwillig eigen risico kiezen. Je kan bijvoorbeeld een bedrag van 0 euro kiezen, 50, 100 en 150 euro per jaar. Natuurlijk ben je met meer eigen risico iets meer geld kwijt in je maandelijkse premie maar krijg je er in geval van nood ook meer dekking. Daarnaast krijg je bij PetSecur wereldwijd dekking. Als je met je huisdier op vakantie bent in het buitenland en deze zorg nodig heeft kan je gewoon naar de dierenarts gaan zonder je zorgen te maken over de kosten die hierbij komen kijken. Je wilt natuurlijk het beste voor je huisdier.

Zelf je verzekering samenstellen

Als je een basispakket kiest bij PetSecur heb je sowieso een basisverzekering afgesloten. Door het eigen risico bedrag te kiezen en eventuele aanvullende pakketten te kiezen kan je zelf het bedrag van de premie bepalen. Sommige mensen hebben namelijk een lager budget als het gaat om verzekeringen voor het huisdier. Anderen willen de beste huisdierenverzekering mogelijk zowel als de beste zorg mogelijk.

Op de website van PetSecur kan je meer te weten komen over de verzekeringen die je kan afsluiten voor je huisdieren. De verzekeringen zijn vooral geschikt voor katten en honden maar ook alle andere dieren die terechtkomen bij de huisarts. Op de website van PetSecur kan je dus snel en gemakkelijk een verzekering afsluiten voor je huisdieren tegenover een maandelijks bedrag. Of je nou op vakantie bent of gewoon thuis, je weet zeker dat je huisdier gezond blijft!

Het bericht Met een huisdierenverzekering goed verzekerd! verscheen eerst op Stefaandeclerck.

Welk geslacht is mijn tarantula?

Stylishweb — Mon, 13 Sep 2021 16:40:27 +0000

Hoe weet ik welk geslacht mijn tarantula is?

Het is heel gemakkelijk om het geslacht te bepalen van een kat, hond of ander zoogdier dat gewoonlijk als huisdier wordt gehouden. Spinachtigen hebben echter geen waarneembare externe markers die hun geslacht duidelijk bepalen. Het kost wat meer speurwerk om erachter te komen wat het geslacht van je tarantula is. Hier is een hint: je moet het vervelde exoskelet van je spin behouden!

Welke eigenschappen kan ik gebruiken om het geslacht van mijn tarantula te identificeren?

Hoewel het eigenlijk alleen nuttig is voor zeer ervaren vogelspinhouders, is het mogelijk om de onderkant van de buik van een vogelspin te onderzoeken om het geslacht te helpen beoordelen. Dit vereist echter een zeer goed gezichtsvermogen, veel ervaring en een rustige spin waarmee je hem zonder stress of vergelding kunt omdraaien. Het is ook noodzakelijk om een spin te hebben met een beenspanwijdte van minstens vijf centimeter. Om die redenen raden we deze methode af om het geslacht van de spin te bepalen.

Als je een volledig volwassen tarantula hebt, kun je ook identificerende eigenschappen gebruiken die alleen mannen bezitten om het geslacht te helpen bepalen. De meeste mannelijke vogelspinnen ontwikkelen bijvoorbeeld zogenaamde “bokshandschoenen” en scheenbeenhaken aan hun benen. Ze zullen er ook langer en slanker uitzien dan vrouwtjes. Nogmaals, we willen graag vermelden dat deze eigenschappen tijd en ervaring vergen om te herkennen en voor de meeste eigenaren meestal geen goede methode zijn om het geslacht te bepalen.

Grootte is een andere eigenschap die kan worden gebruikt als je naar een volwassen vogelspin kijkt. Vrouwtjes zijn meestal groter en leven ook veel langer dan mannen. Dit maakt ze behoorlijk gewaardeerd in de hobbyistengemeenschap. Deze eigenschap is echter niet handig als je te maken hebt met jonge spinnen die niet veel vervellingen hebben ondergaan.

Hoe gebruik ik het vervelde exoskelet van mijn tarantula om het geslacht te bepalen?

Houd er rekening mee dat in tact vervellen een beetje moeilijk te verkrijgen kan zijn. Zodra je spin klaar is met vervellen, wil je de vervelling vastzetten terwijl deze nog steeds semi-plooibaar is. Als je de rui te lang laat uitdrogen, kan deze afbrokkelen als je er beter naar probeert te kijken.

Als je eenmaal je vervelling bij de hand hebt, moet je tussen de eerste set boeklongen of ademhalingsorganen kijken. Vrouwelijke spinnen hebben een spermathecae, een speciaal orgaan waar het vrouwtje sperma opslaat totdat ze klaar is om eieren te leggen. Mannetjes missen dit orgaan en de vervelling zal in dit gebied glad lijken.

Niet alle spermathecae zien er hetzelfde uit in verschillende spinsoorten. Voor de meeste soorten lijkt het op een flap of kleine uitsteeksels. Nogmaals, je weet dat je een mannelijke spin hebt als deze plat en glad is in het gebied tussen de boeklongen.

Houd er rekening mee dat het onderzoeken van de rui van een tarantula de enige beproefde methode is om het geslacht nauwkeurig en zonder mankeren te bepalen. Je kunt zeker andere indicatoren gebruiken om weloverwogen gissingen te maken, maar vervellingen zijn de beste manier om te weten of je een mannelijke of vrouwelijke spin hebt.

Wanneer is mijn tarantula oud genoeg om het geslacht te weten?

Er is momenteel geen bekende en betrouwbare methode om het geslacht van een babytarantula of spiderling te bepalen. Ze zijn niet alleen erg moeilijk stil te houden, ze zijn zelfs nog moeilijker om visueel nauwkeurig genoeg te onderzoeken om elke vorm van beoordeling te maken.

Spiderlings hebben hun geslachtsorganen ook nog niet volledig ontwikkeld, dus er zijn meer vervellingen nodig voordat je de spin zelf of zijn exoskeletten kunt onderzoeken op eigenschappen om het geslacht te bepalen.

Meestal kun je beginnen met het bepalen van het geslacht van de spin wanneer je merkt dat deze groot genoeg is om een volledig intacte vervelling achter te laten. Om er precies achter te komen of je spin mannelijk of vrouwelijk is, moet je de rui van heel dichtbij bekijken en behandelen. Dus hoe groter de rui, in theorie, hoe gemakkelijker je het geslacht kunt bepalen.

Conclusie

Helaas kun je het geslacht van je vogelspin niet achterhalen door hem ondersteboven te houden en zijn buik te onderzoeken. Spinnen die gewoonlijk als huisdier worden gehouden, bezitten eenvoudigweg geen eigenschappen die hen gemakkelijk als mannelijk of vrouwelijk zouden kunnen identificeren, zoals de meeste zoogdieren.

Om erachter te komen of je tarantula een jongen of een meisje is, moet je wachten tot de spin wat volwassener is geworden. Je moet ook een afgeworpen exoskelet bewaren, zodat je het nauwkeurig kunt onderzoeken.

Dus, tenzij je het geslacht van je spin al weet, raden we je ten zeerste aan om hem een genderneutrale naam te geven!

creditSource link

Het bericht Welk geslacht is mijn tarantula? verscheen eerst op Stefaandeclerck.

Gastblogpost: Slangen schillen de ingewanden en voeden zich met de organen van levende padden in een primeur voor de wetenschap

Stylishweb — Mon, 13 Sep 2021 16:40:17 +0000

Een kleinbandige kukri-slang met zijn kop door de rechterkant van de buik van een Aziatische zwartgevlekte pad gestoken om de organen te extraheren en op te eten. Het bovenste deel van het voorbeen is bedekt met schuimend bloed, eveneens vermengd met luchtbellen uit de ingeklapte long.
Foto door Winai Suthanthangjai

Gastblogbericht door Henrik Bringsøe

Onze observaties van de vrij kleine Aziatische kukri-slangen in Thailand hebben een voedingsgedrag gedocumenteerd dat verschilt van alles wat ooit in slangen is beschreven.

Normaal zouden slangen hun prooi heel doorslikken. Echter, deze specifieke soort: de kleinbandige Kukri-slang (Oligodon fasciolatus), zou in plaats daarvan zijn vergrote achterste maxillaire tanden gebruiken om de buik van grote giftige padden open te snijden, en dan zijn hele kop in de holte steken om de organen één voor één eruit te trekken en op te eten, terwijl de prooi nog leeft!

Tijdens die macabere aanvallen slaagden we erin om drie keer op camera vast te leggen, de padden worstelden krachtig om te ontsnappen en te voorkomen dat ze levend werden verwijderd, maar in alle gevallen was dit tevergeefs. De gevechten die we zagen duurden tot een paar uur, afhankelijk van de organen die de slang als eerste zou uittrekken.

De waargenomen padden behoren tot de vrij algemene soort die Aziatische zwartgevlekte pad wordt genoemd (Duttaphrynus melanostictus), waarvan bekend is dat het een krachtig toxine afscheidt uit hun prominente parotisklieren, die zich in de nek en over de hele rug bevinden. Zou het kunnen dat de slangen deze verfijnde en bloederige benadering hebben aangenomen om te voorkomen dat ze vergiftigd worden?

In een vierde, en even belangrijk geval, viel een volwassen kukri-slang een iets kleiner individu van dezelfde paddensoort aan. Deze keer slikte de slang echter de hele pad door. Waarom de slang de juveniele pad heeft ingeslikt, weten we nog steeds niet. Misschien zijn kleinere padden minder giftig dan volwassenen? Of zou het kunnen dat kukri-slangen inderdaad resistent zijn tegen het gif van de Aziatische zwartgevlekte pad, maar dat de grote omvang van de volwassen padden de slangen ervan weerhield ze in de drie bovengenoemde gevallen in te slikken?

Volwassen kleinbandige kukri-slang die een grote jonge Aziatische zwartgevlekte pad inslikt
(Phitsanulok, Thailand, 5 juni 2020).
Foto door Kanjana Nimnuam

Op dit moment kunnen we geen van deze vragen beantwoorden, maar we zullen doorgaan met het observeren en rapporteren over deze fascinerende slangen in de hoop dat we meer interessante aspecten van hun biologie zullen ontdekken.

Misschien zou je blij zijn te weten dat kukri-slangen gelukkig onschadelijk zijn voor mensen. Ik zou echter niet aanraden om door een van die gebeten te worden. Het punt is dat ze grote wonden kunnen toebrengen die urenlang kunnen bloeden, vanwege het antistollingsmiddel dat deze slangen in de bloedbaan van het slachtoffer injecteren. Hun tanden zijn ontworpen om snijwonden toe te brengen in plaats van lekke banden, dus het voelt alsof je vinger uit elkaar is gesneden! Deze afscheiding, geproduceerd door twee klieren, Duvernoy’s klieren genaamd en die zich achter de ogen van de slangen bevindt, is waarschijnlijk gunstig, terwijl de slangen urenlang bezig zijn met het extraheren van paddenorganen.

Kleinbandige kukri-slang die erin geslaagd is door de linkerkant van de buik van de pad onder het linker voorbeen te snijden. Twee leverkwabben naast de reeds dode pad zijn zichtbaar.
(Loei, Thailand, 9 augustus 2016).
Foto door Winai Suthanthangjai

***

Publicatie:

Bringsøe H, Suthanthangjai M, Suthanthangjai W, Nimnuam K (2020) levend uit de ingewanden: nieuwe en macabere voedingsstrategie in Oligodon fasciolatus (Günther, 1864) het eten van organen van Duttaphrynus melanostictus (Schneider, 1799) in Thailand. Herpetozoa 33: 157-163. https://doi.org/10.3897/herpetozoa.33.e57096

Verwant

creditSource link

Het bericht Gastblogpost: Slangen schillen de ingewanden en voeden zich met de organen van levende padden in een primeur voor de wetenschap verscheen eerst op Stefaandeclerck.

Veelvoorkomende fouten bij het houden van reptielen

Stylishweb — Mon, 13 Sep 2021 16:40:11 +0000

Welke fouten maken mensen vaak als het gaat om het houden van reptielen?

Reptielen worden beschouwd als exotische huisdieren en hebben als zodanig specifieke en speciale zorgvereisten. Hoewel de meeste eigenaren van gezelschapsdieren de best mogelijke zorg voor hun reptiel willen geven, zijn er veel voorkomende fouten die worden gemaakt wanneer ze dit proberen. Dit artikel gaat in op de meest voorkomende fouten die we bij Backwater Reptiles zien en wat u in plaats daarvan zou moeten doen.

Temperatuur en vochtigheid

Wist u dat temperatuur en vochtigheid een van de moeilijkste omgevingsfactoren zijn om goed te krijgen als het gaat om omstandigheden in gevangenschap? Verschillende reptielensoorten komen uit verschillende omgevingen en hebben daarom verschillende voorkeuren als het gaat om de ideale temperatuur en luchtvochtigheid.

Houd één ding in gedachten bij het aanpassen van temperatuur- en vochtigheidsniveaus – zoekmachines zijn je vriend! Als u niet zeker weet wat een goed assortiment is voor uw specifieke huisdier, raden we u aan om eenvoudig te zoeken. Er zijn veel fokkers, dierenwinkels en hobbyisten met websites en artikelen om u te helpen erachter te komen wat uw huisdier nodig heeft.

Het is ook relatief eenvoudig om te weten of uw reptiel aanpassingen nodig heeft. Reptielen die niet genoeg vocht in hun omgeving hebben, zullen problemen hebben met verharen. Slangen zullen bijvoorbeeld niet in een complete buis vervellen of hun oogkappen behouden. Hagedissen zullen in een constante staat van vervelling lijken te zijn. Er zijn ook andere waarschuwingssignalen, waaronder saaiheid of gebrek aan kleur.

Gebruik misters, thermometers en warmte-elementen zoals lampen om het juiste evenwicht voor uw specifieke dier te creëren.

Behandeling en menselijke interactie

Huisdierreptielen zijn niet gedomesticeerd. We herhalen – huisdierreptielen ZIJN GEEN gedomesticeerde dieren.

Dit betekent dat velen van hen het niet leuk vinden om uit hun verblijf te worden gehaald om ‘mee te spelen’. Het zal hen alleen onnodig gestrest maken. Er zijn nogal wat soorten reptielen die prima met mensen omgaan, waaronder: baardagamen, balpythons, de meeste schildpadden, luipaardgekko’s, korenslangen, savanne-monitors en kuifgekko’s. Er zijn echter veel soorten die mensen verwerven en waarvan wij persoonlijk vinden dat ze het beste als sierhuisdier kunnen worden achtergelaten.

Hoewel het waar is dat je met veel reptielen kunt werken om aan mensen te wennen, raden we je aan om de lichaamstaal van je huisdier goed te lezen voordat je er constant mee omgaat. Kortom: niet alle reptielen houden ervan om geaaid, vastgehouden of aangeraakt te worden.

Dieet en het verstrekken van supplementen

Eerlijk gezegd hebben de meeste huisdierreptielen supplementen nodig om in gevangenschap in topconditie te blijven. De enige uitzondering hierop zijn slangen die totale voeding van hun prooi krijgen.

De meeste mensen zijn zich er misschien niet eens van bewust dat reptielen vitamines nodig hebben. Calcium en vitamine D zijn uiterst belangrijk, vooral als het gaat om de gezondheid en groei van de botten. We raden u aan uw voederinsecten dienovereenkomstig te bestuiven met een geschikt supplement, afhankelijk van of uw huisdier binnen of buiten is.

Houd ook rekening met dieetwensen bij het bereiden van de maaltijden van uw reptiel. De meeste reptielen die gewoonlijk als huisdier worden gehouden, zijn bijvoorbeeld insecteneters, maar sommige zijn vegetariërs en sommige zijn alleseters en hebben een mengsel van vegetatie en dierlijke eiwitten nodig in hun dieet. Maak niet de fout om te veel eiwitten aan een alleseter te geven – dit kan funest zijn voor hun lever.

We raden u ook aan om het soort insecten dat u uw huisdier voedt door elkaar te halen. Krekels en kakkerlakken zijn geweldige nietjes, maar er zijn voordelen voor andere voederinsecten. Afhankelijk van de soort zijn soms ook knaagdieren of eieren een goede aanvulling. Afwisseling is de sleutel en maar al te vaak zien we mensen hun reptiel keer op keer hetzelfde voedsel proberen te geven tot het punt waarop het dier iets anders wil en in hongerstaking gaat.

UV-verlichtingsvereisten

Wist je dat sommige reptielen absoluut volledig spectrum UV-verlichting nodig hebben om gezond te zijn? Andere soorten hebben het niet per se nodig.

In de loop der jaren hebben we geleerd dat veel mensen de fout maken om niet voor de juiste UV-stralen te zorgen. Dit kan onder andere leiden tot metabole botaandoeningen.

Om te voorkomen dat u deze fout maakt, raden we u altijd aan om het huisdier dat u zoekt te onderzoeken voordat je koopt. Let op of het UV-stralen, warmtelampen of beide nodig heeft.

Over het algemeen hebben de meeste hagedissen, schildpadden en schildpadden full-spectrum verlichting nodig. Er zijn natuurlijk uitzonderingen en hier komen kennis en onderzoek om de hoek kijken.

De meeste slangen hebben geen UV-verlichting nodig, maar dit is geen vaste regel. Sommige mensen kiezen er bijvoorbeeld voor om voor korenslangen UV-verlichting te geven, maar andere fokkers zweren dat het niet nodig is. Als er discussie is over de vraag of uw specifieke huisdier wel of niet UV-verlichting moet hebben, raden wij u aan om deze ter wille van de veiligheid aan te brengen. Met andere woorden, beter om veilig te zijn dan sorry als het gaat om deze veelgemaakte fout.

Het juiste type behuizing

Een andere veel voorkomende fout die we vaak zien, is dat mensen de verkeerde soort tank, vivarium of verblijf voor hun reptiel kopen. Grootte, oriëntatie en levensstijl zijn allemaal elementen waarmee rekening moet worden gehouden bij het kiezen van een behuizing.

Kameleons hebben bijvoorbeeld een zeer specifiek type kooi nodig dat luchtstroom en ventilatie mogelijk maakt, terwijl de luchtvochtigheid en vochtigheidsgraad voldoende behouden blijven. Daarom raden we altijd gaasbehuizingen aan voor kameleons van alle soorten, met uitzondering van dwergkameleons.

Een andere factor waar eigenaren vaak geen rekening mee houden, is de levensstijl van hun huisdier. U zou bijvoorbeeld geen aquatische of zelfs semi-aquatische omgeving willen bieden voor een woestijnhagedis zoals een uromastyx. Bovendien hebben dieren met een boomachtige levensstijl een klimruimte en accessoires nodig, dus hun kooien moeten verticaal georiënteerd zijn. Het is een veel voorkomende fout om te denken in termen van menselijk comfort en een boombewonend dier een kooi te geven met veel vloeroppervlak maar weinig bewegingsruimte.

Substraat is ook een heel belangrijk huisvestingselement dat veel mensen verkeerd krijgen. We schrijven deze fout toe aan de schijnbaar eindeloze opties voor substraat en het debat onder eigenaren over wat het beste werkt voor hun dieren in hun eigen huis. Houd er rekening mee dat de meeste substraten worden aanbevolen, waardoor er veel ruimte is voor fouten.

Een substraatfout die we keer op keer zien, is opname door het dier. Als uw substraat te klein is of als u uw huisdier voedt binnen de omheining, is er altijd een kans op onbedoelde opname. Dit kan na verloop van tijd gezondheidsproblemen veroorzaken, zoals impactie.

Als het om substraat gaat, raden we uiteindelijk eenvoudige, gemakkelijk te reinigen en praktische opties aan. Kies iets waarmee uw huisdier zijn natuurlijke activiteiten kan uitvoeren (bijv. graven), maar zorg er ook voor dat het niet in de weg zit.

Ten slotte maken sommige eigenaren de fout om het verblijf van hun reptielen te veel te versieren. In werkelijkheid is barer beter als het gaat om het houden van reptielen. Tenzij je een hele kamer toewijdt of een speciale bio-omheining creëert met veel toeters en bellen, hebben de meeste reptielen het absolute minimum nodig om gelukkig en gezond te blijven.

Omdat het verblijf van uw reptiel bijvoorbeeld een warme, zonnebadende zijde en een koelere, omgevingstemperatuurzijde moet hebben, raden we u aan om twee schuilplaatsen te voorzien. Als uw reptiel in bomen leeft, zijn enkele items nodig om op te klimmen. Een waterschaal is een ander kooimeubelstuk dat ook voor de meeste reptielen nodig is. Maar afgezien van deze genoemde items, moeten de inrichting en het meubilair van de kooi minimaal, lichtgewicht en gemakkelijk schoon te maken zijn. Dit is voor de veiligheid van het dier. Te veel decor kan uw huisdier verpletteren of per ongeluk verwonden.

Netheid

Het lijkt misschien gezond verstand, maar reptielenhuizen moeten worden schoongemaakt, net als menselijke huizen.

Hoewel het geen noodzaak is om watervlekken van glazen tanks te verwijderen, is het noodzakelijk om ontlasting te verwijderen en huid af te werpen. U wilt niet in uw eigen afval leven, dus waarom uw huisdier?

Het is een veelgemaakte fout om te denken dat reptielenkooien niet schoongemaakt hoeven te worden, simpelweg omdat reptielen doorgaans onderhoudsarme huisdieren zijn. U hoeft de kooi van uw huisdier niet elke week te schrobben en te desinfecteren, maar het schoonmaken van de plekken is essentieel en de volledige tank moet indien nodig worden schoongemaakt.

Conclusie

Nu we enkele van de grootste fouten die we nieuwe reptieleigenaren zien maken, hebben geschetst en besproken, hopen we dat het je kan helpen om dezelfde fouten te voorkomen.

Gelukkig, als er iets moet worden gecorrigeerd, zal het gedrag van je reptiel je dit meestal laten weten. En de meeste van deze veelvoorkomende fouten in de veehouderij zijn heel eenvoudig te corrigeren als u ze binnen een redelijke tijd opmerkt.

creditSource link

Het bericht Veelvoorkomende fouten bij het houden van reptielen verscheen eerst op Stefaandeclerck.

Gastblogpost: Uniek voedingsgedrag van Aziatische kukri-slangen die kikkers en padden strippen

Stylishweb — Mon, 13 Sep 2021 16:39:59 +0000

Gastblogbericht door Henrik Bringsøe

In september 2020 rapporteerden we het eerste bewijs voor nieuw ontdekt gedrag bij slangen, aangezien we uitgebreide fotografische documentatie hebben verstrekt, die een macabere voedingsstrategie van Aziatische kukri-slangen van de soort aantoont Oligodon fasciolatus, de kleinbandige Kukri-slang: een slang die de buik van een pad opensnijdt, zijn kop erin steekt en de organen van de pad eruit trekt die vervolgens worden ingeslikt.

Een kleinbandige Kukri-slang valt een geschilderde gravende kikker aan, die zijn longen opblaast. De slang maakt rotaties om zijn eigen longitudinale lichaamsas (“death rolls”), terwijl hij bijt en de buik van de kikker vasthoudt. Video door Navapol Komanasin.

Dit wordt gedaan terwijl de pad leeft en het kan enkele uren duren voordat hij sterft! We hebben nu nieuw bewijs geleverd dat twee andere soorten kukri-slangen ook dit hoogst ongebruikelijke gedrag vertonen: Oligodon formosanus, de Taiwanese Kukri-slang en Oligodon ocellatus, de Ocellated Kukri-slang. Deze drie soorten zijn nauw verwant en behoren tot dezelfde soortgroep in het geslacht Oligodon.

Bij twee gelegenheden in Hong Kong werd een Taiwanese Kukri-slang waargenomen die kikkers van de soort uithaalde Kaloula pulchra, de geschilderde gravende kikker of gestreepte brulkikker. In één geval had de slang de buik van de kikker opengesneden en zijn kop diep in de buik van de kikker gestoken. In deze positie voerde de slang herhaalde rotaties uit om zijn eigen lengteas, ook wel “death rolls” genoemd! Wij geloven dat het doel van deze dodenrollen was om organen uit te scheuren om vervolgens te worden ingeslikt. In het andere geval waren de organen van de kikker uit zijn buik geduwd.

Een Taiwanese Kukri-slang met zijn kop diep begraven in de buik van een geschilderde gravende kikker. Aanvankelijk beweegt de kikker zijn lange vierde teen van de linkerachterpoot 21 keer op en neer. Tijdens de daaropvolgende actieve strijd maakt de slang drie “dodenrollen”. Video door Jonathan Rotbart.

In Noordoost-Thailand werd ook een kleinbandige Kukri-slang waargenomen die een geschilderde gravende kikker at, maar hij slikte de kikker in zijn geheel door. Die slang voerde ook doodsrollen uit, hoewel we dat gedrag nog nooit eerder hebben gezien bij deze soort kukri-slang (deze soort werd behandeld in onze 2020-paper). Deze kikker wordt niet als giftig beschouwd en wordt ook door andere slangen gegeten. Wij zijn van mening dat de grootte van de prooi cruciaal is om te bepalen of de breedte van de opening het mogelijk maakt dat grote prooien in hun geheel worden ingeslikt door kukri-slangen. Als de prooi te groot is, kan de slang een kikker of pad verwijderen om de organen in te slikken. Daarna zal de slang wellicht de rest van de kikker of pad kunnen opslokken.

In weer een nieuwe krant, beschrijven en illustreren we de Ocellated Kukri-slang die de giftige pad Aziatische zwartgevlekte pad eet (Duttaphrynus melanostictus) in Vietnam. Aanvankelijk werd de kop van de grote slang langs zijn ogen in de buik van de pad begraven, maar uiteindelijk slikte de slang de pad in zijn geheel door, ondanks zijn giftigheid. We interpreteren dit gedrag dat kukri-slangen in feite resistent zijn tegen de hartglycosidetoxines van de padden. Bovendien worden padden alleen ontdaan van hun ingewanden als ze te groot blijken te zijn om heel te worden doorgeslikt.

Een Ocellated Kukri Snake doorboorde eerst deze giftige Aziatische gewone pad en begroef zijn kop diep in de buik van de amfibie, omdat hij waarschijnlijk de organen aan het eten was. Echter, zoals te zien is op de foto, slikte de kukri-slang de pad in zijn geheel door.
Foto door James Holden.

We suggereren dat het unieke gedrag van het uithalen van kikkers en padden en het eten van hun organen mogelijk specifiek is geëvolueerd in een groep kukri-slangen genaamd de Oligodon cyclurus groep of clade omdat het nu is opgenomen in drie van zijn soorten, namelijk: Oligodon fasciolatus, Oligodon formosanus en Oligodon ocellatus. We hopen dat toekomstige waarnemingen aanvullende aspecten van de fascinerende voedingsgewoonten van kukri-slangen aan het licht zullen brengen, hoewel we ze inderdaad gruwelijk kunnen noemen.

Meer video-opnames bekijken van het unieke, zij het behoorlijk gruwelijke, gedrag van de slangen dat werd verstrekt als aanvullende bestanden bij een van de besproken onderzoekspapers.

Volg Herpetozoa op Twitter en Facebook.

Onderzoeks papieren:

Bringsøe H, Suthanthangjai M, Suthanthangjai W, Lodder J, Komanasin N (2021) Gruwelijk tweetal kukri rippers: Oligodon formosanus (Günther, 1872) en O. fasciolatus (Günther, 1864) eten Kaloula pulchra Gray, 1831 door het verwijderen van de ingewanden of door het in zijn geheel door te slikken. Herpetozoa 34: 49-55. https://doi.org/10.3897/herpetozoa.34.e62688

Bringsøe H, Holden J (2021) Nog een andere kukri-slang die een anuran-buik doorboort: Oligodon ocellatus (Morice, 1875) eet Duttaphrynus melanostictus (Schneider, 1799) in Vietnam. Herpetozoa 34: 57-59. https://doi.org/10.3897/herpetozoa.34.e62689

Verwant

creditSource link

Het bericht Gastblogpost: Uniek voedingsgedrag van Aziatische kukri-slangen die kikkers en padden strippen verscheen eerst op Stefaandeclerck.

Wat eten White’s Tree Frogs?

Stylishweb — Mon, 13 Sep 2021 16:39:53 +0000

Overweeg je om een witte boomkikker als huisdier te nemen, maar weet je niet wat je hem moet voeren?

White’s boomkikkers eten insecten. In gevangenschap betekent dit dat ze een grote verscheidenheid aan voederinsecten zullen eten, waaronder krekels, kakkerlakken, wormen en andere insecten. Uiteindelijk is het aan jou welke insecten je kiest om je White’s boomkikker te voeren.

Wat voor soort insecten moet ik mijn White’s boomkikker voeren?

White’s boomkikkers, AKA Dumpy boomkikkers, zijn insecteneters. Ze eten alleen levende insecten. Dit betekent dat u als eigenaar vrij bent om te kiezen uit een verscheidenheid aan voederinsecten om aan de voedingsbehoeften van uw kikker te voldoen.

Het meest voorkomende voederinsect zijn krekels. Je kunt voerkrekels vinden in commerciële dierenwinkels, voerwinkels en via online verkopers. Het belangrijkste waar u rekening mee moet houden bij het voeren van uw White’s boomkikkerkrekels, is de grootte van de krekels. Een babykikker kan geen volgroeide krekel eten en evenzo mogen volwassen kikkers geen baby- of speldenkopkrekels eten als hun primaire voedselbron. U wilt een krekel krijgen die uw kikker comfortabel kan eten en die zijn eetlust zal stillen.

Hoewel krekels prima basisvoedsel zijn voor White’s boomkikkers, raden we ook Dubia-kakkerlakken aan als je een goede leverancier hebt. Deze kakkerlakken bevatten zeer veel voedingsstoffen en zijn behoorlijk krachtig als het erom gaat je kikker gevoed en gelukkig te houden. Nogmaals, aangezien kakkerlakken in vele maten verkrijgbaar zijn, is het enige waar je op moet letten de grootte van de kakkerlak die je aan je kikker geeft.

Andere geweldige opties voor White’s boomkikkers zijn reptiwormen, waswormen, hoornwormen en meelwormen. Al deze insecten zullen kronkelen of bewegen op een manier die de voedingsreactie van uw kikker triggert. Als je een echte show wilt, raden we je aan om met de hand te voeden met een tang. Het kan best vermakelijk zijn, omdat Dumpy-kikkers een grote eetlust hebben.

Moet ik mijn White’s boomkikker vitaminesupplementen geven?

Kortom, het antwoord is ja!

De meeste reptielen en amfibieën die in gevangenschap worden gehouden, hebben een bepaalde hoeveelheid extra calcium- en vitaminesupplementen in hun dieet nodig. White’s boomkikkers zijn geen uitzondering.

Onze ervaring is dat metabole botziekte en andere gerelateerde aandoeningen door slechte voeding minder vaak voorkomen bij amfibieën als huisdier dan bij reptielen. Dat betekent echter niet dat u laks moet zijn in het toedienen van de juiste vitamines en voedingsstoffen die uw kikker nodig heeft.

We raden aan om uw voederinsecten af te stoffen met: Sticky Tongue Farms’ indoor supplement minstens één keer per week, zo niet meer. Jongere kikkers moeten bij elke voeding bestrooide insecten krijgen, maar naarmate uw kikkers volwassen worden, hoeft u minder vaak te stofzuigen.

Hoe vaak moet ik de boomkikker van mijn huisdier White’s voeren?

Babykikkers moeten minstens één keer per dag worden gevoerd. Aangezien de meeste eigenaren waarschijnlijk krekels voeren, raden we aan om ze ofwel met de tong te voeren, ofwel een zeer beperkt aantal krekels tegelijk in de kooi te plaatsen. Je wilt niet dat de kooi wordt overspoeld met krekels, omdat ze de kikker kunnen verwonden. Als je merkt dat je kikker niet heeft gegeten, raden we je aan het ’s avonds nog eens te proberen, wanneer de kikker het meest actief is.

Jonge tot volwassen kikkers hoeven niet zo vaak voedsel te krijgen als baby’s. We voeren ze nog steeds elke dag totdat ze als subadult worden beschouwd. In deze levensfase voeren we ze meestal drie keer per week of ongeveer om de dag.

De sleutel tot gezondheid als het gaat om de frequentie van voedingen, is om het gewicht van uw kikker te noteren. Dumpy kikkers kunnen gemakkelijk te zwaar worden als je ze toestaat. Kijk goed om te zien hoe bolvormig de buik van je kikker is en hoeveel vulling het lijkt te hebben op zijn gezicht en pootjes. Obesitas is niet gezond, maar te dun zijn natuurlijk ook niet.

Waar kan ik insecten vinden voor de boomkikker van mijn White’s om te eten?

De meeste commerciële dierenwinkels hebben een paar maten krekels bij de hand voor reptielen. Ze hebben vaak ook levende meelwormen. Koop echter geen voorverpakte dode insecten zoals vliegen of krekels voor de boomkikker van uw Wit. Je kikker eet gewoon geen dode insecten.

Als u gemakkelijk een verscheidenheid aan voederinsecten voor uw kikker wilt verkrijgen, raden we aan om voederinsecten online te bestellen. Backwater Reptiles verkoopt een grote verscheidenheid aan voederinsecten in grote hoeveelheden om langer mee te gaan. Onze feeders bevatten verschillende maten krekels, kakkerlakken, reptiwormen, fruitvliegen, hoornwormen, meelwormen en waswormen om er maar een paar te noemen.

Conclusie

White’s boomkikkers houden van eten en accepteren een breed scala aan insecten tijdens de maaltijd. Krekels zijn het meest gebruikte voederinsect voor deze soort kikker, maar we moedigen eigenaren ten zeerste aan om andere soorten voederinsecten te vertakken en te gebruiken voor een andere voedingswaarde.

Het maakt niet uit wat voor soort insect je de boomkikker van je White voedt, zorg ervoor dat je een geschikt vitaminesupplement bij de hand hebt om ze mee te bestuiven. Het is essentieel voor de beste gezondheid van uw kikker.

Als u ooit vragen heeft over welk type insect of welke maat voerinsect u moet kopen voor uw huisdier White’s boomkikker, kunt u contact opnemen met onze vriendelijke klantenservice door een e-mail te sturen naar sales@backwaterreptiles.com.

creditSource link

Het bericht Wat eten White’s Tree Frogs? verscheen eerst op Stefaandeclerck.

Hooglanden van diversiteit: nog een nieuwe kameleon uit de Bale-regio, Ethiopië

Stylishweb — Mon, 13 Sep 2021 16:39:32 +0000

De Bale Mountains in het zuiden van centraal Ethiopië worden beschouwd als een van de meest unieke centra van endemisme, met een buitengewoon aantal planten en dieren die alleen daar te vinden zijn. Er zijn al tal van soorten bekend van dit hooggelegen plateau van Afromontane, waardoor het een hotspot voor biodiversiteit is, maar lopend onderzoek blijft de aanwezigheid van tot nu toe onbekende en onbeschreven organismen onthullen.

De nieuwe kameleonsoort, Trioceros wolfgangboehmei
Krediet: Koppetsch et al.

Zoölogen Thore Koppetsch en Benjamin Wipfler van de Onderzoeksmuseum Alexander Koenig in Bonn, Duitsland, en Petr Nečas uit Tsjechië, beschrijven zo’n soort: een nieuwe kleine kameleon die aan de rand van het bos leeft. Hun bevindingen waren: gepubliceerd in het open-access, peer-reviewed life science-tijdschrift Zoosystematiek en evolutie.

Er waren al twee soorten van het kameleongeslacht Trioceros waarvan bekend is dat het beperkt is tot de Bale-regio wanneer: Thore Koppetsch en zijn collega’s ontdekten een andere unieke vertegenwoordiger van deze groep op de noordelijke hellingen van de Bale Mountains. Interessant is dat deze nieuwe kameleon wordt beschouwd als onderdeel van een soortencomplex van de wijdverbreide Ethiopische kameleon Trioceros affinis. Eerdere studies hebben aangetoond dat er verschillen zijn tussen de verschillende populaties in de Ethiopische hooglanden, waarvan sommige gescheiden zijn door de noordelijke uitbreiding van de Great Rift Valley, die ook de evolutie van de vroege mens heeft gevormd.

Levend individu van Trioceros wolfgangboehmei
Krediet: Koppetsch et al.

De nieuwe kameleon, Trioceros wolfgangboehmei, heeft een speciale naam. Het eert het wetenschappelijke werk van Wolfgang Böhme, senior herpetoloog bij het Zoölogisch Onderzoeksmuseum Alexander Koenig in Bonn, en zijn passie voor kameleons en andere reptielen.

Afgezien van zijn biogeografische patronen, heeft de nieuwe soort ook een karakteristiek uiterlijk, met vergrote stekelige schubben op zijn rug en staart die een prominente kam vormen. Het leeft meestal op kleine bomen en struiken op een hoogte van meer dan 2500 m boven de zeespiegel.

Hoofddetail van de nieuwe kameleon, Trioceros wolfgangboehmei
Credit: Koppetsch et al.

“Gezien de variatie in kleurpatronen en morfologie tussen verschillende populaties van deze kameleons in Ethiopië, is het waarschijnlijk dat deze groepen nog steeds een grotere verborgen diversiteit hebben dan verwacht, wat zou kunnen worden onthuld door verder lopend onderzoek.”

Thore Koppetsch

Bovendien dringt het onderzoeksteam aan op duurzaam behoud en behoud van zijn habitat om de impact van menselijke activiteit te verminderen.

***

Originele bron:

Koppetsch T, Nečas P, Wipfler B (2021) Een nieuwe kameleon van de Trioceros affinis soortencomplex (Squamata, Chamaeleonidae) uit Ethiopië. Zoosystematiek en evolutie 97 (1): 161-179. https://doi.org/10.3897/zse.97.57297

Verwant

creditSource link

Het bericht Hooglanden van diversiteit: nog een nieuwe kameleon uit de Bale-regio, Ethiopië verscheen eerst op Stefaandeclerck.